Heb je enig idee waar je aan begint? Dat was de vraag die ik mezelf stelde in de week van de opnames van mijn portret. Na een uitgebreid voorgesprek, een goede voorbereiding moest het afgelopen donderdag en vrijdag toch echt gebeuren. De opnames van mijn portret gingen van start.

Portret
Nog een keer in het kort de essentie van mijn portret. Ik portretteer Peter Jan Rijpkema. Een jongen van zestien die sinds zijn eerste levensjaar doof is. Toen hij zes was kreeg hij een cochleair implantaat waarmee hij weer kan horen. Hij is verliefd geworden op het geluid. Peter Jan is een enorme liefhebber van muziek en heeft nu maar een droom: de eerste dove dj worden die nationaal en internationaal doorbreekt.

Locaties
In het voorgesprek kwam naar voren dat er voor hem drie belangrijke locaties zijn. School, De Nieuwe Bierton en natuurlijk thuis in zijn studio. School omdat hij daar zijn huidige beste vriend Ruben heeft leren kennen die hem zelfverzekerd heeft gemaakt. Daardoor durft hij nu openbaar over zijn passie te praten. De Nieuwe Bierton is een kroeg in Zwolle. Eigenaar Theo geeft Peter Jan regelmatig de kans om zijn muziek te draaien in zijn kroeg. Peter Jan ziet het als een opstapje voor zijn carrière.
Drie locaties een portret van acht minuten stoppen is niet de makkelijkste opgave. Maar ‘kan niet’ bestaat bij mij niet dus ik heb geprobeerd om het in mijn scenario te laten passen. Het is uiteindelijk gelukt.

Opnamedag 1
Bepakt en gezakt ging ik donderdagochtend om 07:00 uur in de trein richting Zwolle. Ik had erg slecht geslapen. S’nachts ging gingen er allerlei slechte scenario’s door mij heen. ‘Wat als ik dadelijk vertraging heb en te laat kom?’, ‘Wat als Ruben, de beste vriend van Peter Jan, niet spraakzaam genoeg is voor de camera’, ‘ wat als het filmen in de klas onmogelijk wordt gemaakt door docenten’, en ga zo maar door. Het leek wel dat ik onzekerder was dan ooit. Of moeten we het gezonde spanning noemen?

Maar gelukkig kwam ik ruim op tijd aan op de school van Peter Jan. Om 08:30 uur werd de opnamedag gestart. Ik liep in iedere les mee en kwam uiteindelijk erachter dat de CKV les de meest geschikte les was voor mijn montage. Deze ging over passie. Een mooie gelegenheid voor Peter Jan om in die les over zijn dj leven te vertellen.

Techniek
De interviews verliepen soepel. Hier en daar ging er technisch wat mis. Ik vergat de camera aan te zetten of een zender stond uit en de setnoise alleen aan. Maar naar mate de dag verder ging werd ik steeds scherper op alles omdat ik weer gewend was aan de apparatuur.

Onzeker
De eerste opname dag eindigde bij Peter Jan thuis alwaar ik mocht aanschuiven voor het avondeten. Uiteindelijk hebben we donderdag tot 21:00 uur gedraaid. Om 23:00 uur kwam ik vermoeid thuis. Tevreden keek ik terug op de dag. Maar je raad het al. Ik ging meteen weer de hele film terug draaien in mijn hoofd. Zijn er nog opnames die ik vergeten ben om te maken?

Om 9:00 uur de volgende ochtend werd ik wakker. Ik begon met het doorkijken van de interviews. Ik stelde mezelf de vraag of ik vragen was vergeten. Ook keek ik of alles lekker eruit zag op beeld. Helaas kun je op het klein schermpje van de camera niet altijd zien of je goed hebt scherp gesteld. Gelukkig bleek dit in veel gevallen goed gelukt. Ik keek dus tevreden terug op dag 1.

Storing
Helaas kreeg ik niet de kans om alle beelden te bekijken want rond de klok van 10:00 uur viel de stroom uit in Hilversum. Mijn aandacht werd verplaatst naar mijn koelkast. Ik had geen internet meer en nog veel erger: er reden ineens geen treinen. En dat terwijl ik wel op tijd weer richting Zwolle moest.

Uiteindelijk besloot ik al om 12:15 uur richting Zwolle te rijden. Ik stuurde Peter Jan een bericht dat ik nog wat opnames over wilde doen van de vorige dag voordat om 16:30 officieel de eerste afspraak van opnamedag 2 stond gepland.

Onzekerheid
Ik kwam om 14:30 uur aan op de school van Peter Jan. Aldaar zijn we meteen weer aan de slag gegaan. Ik merkte dat ik een stuk scherper was dan de dag ervoor. Ik voelde mij thuis op de school. Dat gaf mij de vrijheid om de juiste beelden te maken en daarvoor ook de tijd te nemen. Ik deed nog een aantal interviews over van de vorige dag. Misschien een stukje onzekerheid maar ik heb materiaal liever dubbel dan niet.

Foutje

Om 16:30 had ik een afspraak met de oud-muziekdocent van Peter Jan in het muzieklokaal. Hier had ik een setting gecreëerd waar ik een goede scene kon draaien. Uiteindelijk ben ik daar erg tevreden over. Alleen baal ik achteraf dat ik muziek heb laten klinken op de achtergrond. Een domme fout want in de montage werkt dit lastig. Tijdens het interview met de muziekdocent liet ik Peter Jan op de achtergrond gitaar spelen en tijdens het interview met Peter Jan liet ik de muziekdocent piano spelen. Het ziet er op beeld leuk uit maar ik vrees voor de montage. Een foutje van een beginner moet kunnen laten we maar zeggen. Als je er maar van leert.

Kroeg
S’avonds hadden we een afspraak in de plaatselijke kroeg van Zwolle. We hadden een zaal afgehuurd en dat vond ik stiekem best spannend. Misschien wel de meest spannende scene. In deze zaal zou Peter Jan namelijk draaien voor vrienden, familie etc. De vraag was hoeveel mensen er uiteindelijk zouden komen opdraven. Het waren er maar tien. Ik vond het een beetje weinig maar ik denk dat het niet ging om hoeveel mensen er zouden staan maar dat de belangrijkste personen er zouden zijn. Namelijk de ouders van Peter Jan, Ruben en de kroegeigenaar zelf die Peter Jan de kans geeft om regelmatig in die kroeg te draaien.

It’s a wrap
De opnames in De Nieuwe Bierton verliepen goed. Dat stelde mij gerust. We hebben heerlijk gegeten in het restaurant gedeelte. Vervolgens reden we om 21:00 uur richting het huis van Peter Jan om daar het interview met de ouders te draaien. Dat was het laatste gedeelte van de opnamedag. ‘It’s a wrap’, zeiden we om 22:00 uur. Ik besloot het aanbod van een biertje af te slaan en om verstandig richting huis te vertrekken. Ik was moe, dood moe. Ook zat ik niet lekker in mijn vel. Had ik wel alles gedraaid wat ik moest draaien? Natuurlijk had ik dat gedaan want anders had ik het draaiboek van twintig A4’tjes voor niks gemaakt. Maar goed. In de montage zal je altijd weer zien dat je opnames bent vergeten. Het draaiboek is namelijk zeker niet heilig.

Analyse
Zaterdag besloot ik de acht uur aan opnames terug te kijken. Ik heb alle opnames een naam gegeven. Daarnaast heb ik op papier per opname een beschrijving opgeschreven. Hier was ik de hele dag mee bezig maar het gaf me wel een goed gevoel. Ik kreeg het idee dat ik voldoende goed materiaal had gedraaid.

Op zondag bekeek ik alle interviews terug. Ik heb alle antwoorden uitgeschreven. Hieruit kon ik opmaken dat ik waarschijnlijk de juiste vragen heb gesteld. Ook dat heeft mij gerust gesteld.

Al met al dus vier hele drukke, hectische dagen. Maar ik denk dat ik mezelf mag complimenteren voor een goede voorbereiding die ervoor heeft gezorgd dat de opnames goed konden verlopen.

Ik kijk uit naar het montageproces waarin alle puzzelstukjes in elkaar moeten vallen.